Γρήγορη Πρόσβασηεσωτερικά links
ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ .::. Kάποιος άλλος έχει καρκίνο .::. Προσωπικότητα του ασθενούς .::. Στοματική υπεραπαιτητική
Στοματική υπεραπαιτητική προσωπικότητα
Ο άρρωστος με αυτόν τον τύπο προσωπικότητας δίνει μια υπερεπείγουσα απόχρωση σε όλες τις απαιτήσεις του. Φαίνεται να χρειάζεται ειδική προσοχή και συνεχείς συμβουλές. Τοποθετεί τον εαυτό του στα χέρια του νοσηλευτικού προσωπικού και περιμένει ατέλειωτη φροντίδα. Ακόμη και όταν εμφανίζεται γενναιόδωρος και ότι νοιάζεται για τους άλλους, στην πραγματικότητα περιμένει ανταπόδοση και γίνεται μνησίκακος αν δεν την πάρει. Στηρίζεται έντονα πάνω στους άλλους για να νιώσει σιγουριά και προστασία. Αν οι ανάγκες του δεν ικανοποιηθούν θυμώνει εύκολα ή πέφτει σε μελαγχολία.
Είναι το άτομο που μπορεί να τρώει πολύ, να καπνίζει ή ν α πίνει πολύ ή να παίρνει πολλά φάρμακα και εύκολα να εθιστεί. Για το άτομο αυτό, που εύκολα νιώθει αβοήθητο και ανήμπορο σαν ένα μωρό, το να πάρει τροφή , φάρμακα ή ειδική φροντίδα θεωρείται ισοδύναμο με το να πάρει αγάπη.
Η σημασία της αρρώστιας για το άτομο αυτό είναι ότι το άγχος και το στρες που την συνοδεύουν τείνουν να μεταμορφωθούν σε επιθυμία για αμέριστη φροντίδα και ταυτόχρονα σε έντονο φόβο μήπως το άτομο εγκαταλειφθεί – οπότε σαν μωρό, που ασυνείδητα νιώθει, κινδυνέψει να πεθάνει.
Η αρρώστια για το άτομο είναι ένας πειρασμός να επιστρέψει (= παλινδρομήσει) σε αρχέγονη φάση της βρεφικής του ηλικίας, τότε που ένιωθε απόλυτη ασφάλεια και προστασία. Γίνεται όπως, ταυτόχρονα αντιληπτή σαν συνέπεια έλλειψης ενδιαφέροντος και προστασίας από τους άλλους. Στην πάλη του ενάντια σε αυτές τις επιθυμίες και τους φόβους μπορεί να δώσει τις εξής λύσεις:
Α. Μπορεί να «κρεμαστεί» κυριολεκτικά σε ότι λένε ο γιατρός και οι νοσοκόμες
Β. Μπορεί από φόβο για την εξάρτησή του να αντισταθεί κάθε μορφή θεραπείας και φροντίδας
Γ. Μπορεί να πέσει σε μελαγχολία και απόσυρση, νιώθοντας σαν ένα μωρό, που δεν το αγαπούν.
Δ. Μπορεί να κατηγορεί έντονα το νοσηλευτικό προσωπικό για τη μη ανακούφιση των ενοχλημάτων της αρρώστιας του.
Κατανοώντας τις βαθύτερες ανάγκες του αρρώστου αυτού το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό προσαρμόζει τη φροντίδα του ανάλογα. Για το άτομο που είναι σε οξεία φάση και η ανάγκη εξάρτησης είναι έντονη η αποτελεσματική και γρήγορη νοσηλευτική φροντίδα ανακουφίζει όχι μόνο τα σωματικά του ενοχλήματα αλλά και τις ψυχολογικές του ανάγκες.
Αν όμως πρέπει να τεθούν όρια επειδή οι απαιτήσεις του αρρώστου είναι υπερβολικές και συνεχείς, αυτό θα γίνει με σταθερότητα και ηρεμία, και όχι με εκνευρισμό και τιμωρητικότητα. Η φροντίδα ποτέ δεν θα αποσυρθεί σαν τιμωρία, απλώς θα εξηγηθεί η ανάγκη επιβολής περιορισμών στην απαιτητικότητα. Στην ανάγκη θα προσφερθούν και μερικές υποχωρήσεις σαν ανταμοιβή της προσπάθειας του αρρώστου να δεχθεί περιορισμούς π.χ. μια επιθυμητή αλλαγή στην δίαιτα, διευκόλυνση των επισκέψεων των μελών της οικογένειάς του κλπ.
BeStrong.org.gr, 16/03/2009
