ceee
Καρκίνος & κοινωνία
travesti
t3
Νέα
Καρκίνος & κοινωνία

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

  • 21
    ΜΑΪ
    2019

    Εγώ Τον Πάλεψα Τον Κερατά Τον Καρκίνο...

    «Στέκομαι γυμνή και κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Καμαρώνω το ολοκαίνουριο τατουάζ μου. Το πρώτο… Κι ελπίζω το τελευταίο. Ένα πλέγμα από όμορφα λουλούδια, γεμάτα χρώμα και ζωή. Εκεί, να στέκουν παρέα με την ουλή μου. Στο στήθος, από το μέρος της...

    περισσότερα
  • 27
    ΙΟΥΛ
    2018

    Μια ιστορία δύναμης και έμπνευσης! #cancelthecancer...

    Υπάρχουν πολλές φράσεις κλισέ με τις οποίες μπορείς να ξεκινήσεις ένα θέμα που αφορά τον Βαγγέλη Ασπρόμουγγο. «Νίκησε το καρκίνο», «μαχητής της ζωής», « η συγκινητική ιστορία ενός καρκινοπαθή που δίνει μαθήματα δύναμης...

    περισσότερα
  • 06
    ΜΑΪ
    2018

    Με πούλμαν στον εισαγγελέα οι 21 κατηγορούμενοι... του κυκλώματος που διακινούσε ακριβά αντικαρκινικά...

    Με πούλμαν έφυγαν από τη ΓΑΔΑ, προκειμένου να οδηγηθούν στον εισαγγελέα, όπου και θα απολογηθούν, οι 21 συλληφθέντες του κυκλώματος που διακινούσε ακριβά αντικαρκινικά φάρμακα. Ενας 70χρονος Αιγύπτιος φαρμακοποιός, ο οποίος διαμένει...

    περισσότερα
  • 03
    ΜΑΪ
    2018

    Γιατροί και νοσηλευτές έκλεβαν φάρμακα καρκινοπαθών...

    Μεγάλη αστυνομική επιχείρηση της Οικονομικής Αστυνομίας για υπόθεση παράνομης διακίνησης φαρμακευτικών σκευασμάτων υψηλού κόστους και ειδικά φαρμάκων για καρκινοπαθείς, που οδηγεί στην αποκάλυψη μεγάλου σκανδάλου...

    περισσότερα
  • 22
    ΑΠΡ
    2018

    Αποκλείουν στο παρά πέντε μαθητές με νεοπλασία...

    Δύο μήνες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις και χωρίς να είχαν γίνει γνωστά τα κριτήρια του νέου νόμου, μαθητές που πάλεψαν για τη ζωή τους στερούνται την ευεργετική διάταξη του 5%. Εκτός πανεπιστημίων και ΤΕΙ κινδυνεύουν να βρεθούν δεκάδες...

    περισσότερα
  • 02
    ΟΚΤ
    2017

    10 μικρά Μαθήματα Ζωής από τη Χημειοθεραπεία...

    «Στο πρώτο μας ραντεβού, ο ογκολόγος μου μού είχε πει μια φράση που την είχα βρει ιδιαζόντως ανησυχητική. ‘Σέβομαι πολύ τον καρκίνο. Είναι μια πολύ έξυπνη ασθένεια’, μου είχε πει… ‘Ωχ, δεν με συμφέρει αυτό’, σκέφτηκα. ‘Δεν με συμφέρει καθόλου’...

    περισσότερα
  • 01
    ΟΚΤ
    2017

    Ο καρκίνος δε σημαίνει απαραίτητα τέλος!

    Είναι κάποιες ιστορίες που αξίζει να λέγονται, κυρίως για να δίνουν θάρρος και δύναμη σε άλλους ανθρώπους να μην εγκαταλείπουν ποτέ την προσπάθεια να γίνουν καλά, αφήνοντας πίσω τους τον εφιάλτη που λέγεται καρκίνος. Η Άννα, ποτέ δε φανταζόταν...

    περισσότερα
  • 03
    ΑΥΓ
    2017

    Ιστορίες αγάπης…. μέσα στη δίνη του καρκίνου!

    Καλησπέρα κορίτσι μου..δε σε ξέρω όχι προσωπικά τουλάχιστον. Άρχισα να σε «παρατηρώ…» εδώ και κάποιους μήνες όταν ακόμα ο Δημήτρης σου ο άνθρωπος σου η αγάπη σου τα πάντα σου…ήταν ακόμα δίπλα μας δίπλα σου και έδινε αυτή την τεράστια μάχη…

    περισσότερα
  • 07
    ΑΠΡ
    2017

    Όταν συνάντησα στον δρόμο μου τον…καρκίνο!

    Ονομάζομαι Εύα Μυλωνά. Αποφάσισα να μοιραστώ κι εγώ την ιστορία μου μαζί σας, μετά από πολλές εσωτερικές διεργασίες, από γεγονότα και καταστάσεις που με επηρέασαν βαθιά και έδιωξαν τον φόβο που φώλιασε κάποτε μέσα μου. Τον φόβο εκείνο...

    περισσότερα
  • 03
    ΑΠΡ
    2017

    «Είναι μια αρρώστια όπως πολλές άλλες»

    Ο Σύλλογος Ασθενών με Νεοπλασία, Φίλων και Οικογενειών «Είμαστε Μαζί», με το «σπίτι» του να βρίσκεται στο παλιό«Χατζηκώστα» -σε χώρο που του έχει παραχωρήσει η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία- κάνει τα πρώτα του βήματα. Στις 7 Απριλίου θα κάνει μάλιστα την πρώτη του δημόσια παρουσίαση των σκοπών του. Ένας σύλλογος που δημιουργήθηκε για να αποτελέσει, όπως λένε τα ίδια τα μέλη του, «την οργανωμένη φωνή των ογκολογικών ασθενών». Γιατί κι αυτοί οι ασθενείς έχουν πολλά να πουν και πολλά να διεκδικήσουν. Ο «Τύπος Ιωαννίνων» συνάντησε την Αφροδίτη Κατσαράκη, την πρόεδρο του προσωρινού διοικητικού συμβουλίου. Μια γυναίκα, καρκινοπαθής και η ίδια, που η εμπειρία του καρκίνου τής μετέδωσε μια δύναμη, την οποία απλούστατα είναι αδύνατο να μην τη μεταδώσει. Και γι αυτό συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία συλλόγου



    «Είμαστε Μαζί». Πώς προέκυψε αυτός ο σύλλογος;

    Ήμασταν η μόνη περιοχή στην οποία δεν υπήρχε κάποιος σύλλογος ασθενών με καρκίνο. Ιδιαίτερα από τη στιγμή, που στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων έχουμε μεγάλη προσέλευση ογκολογικών ασθενών όχι μόνο από την πόλη μας αλλά και από άλλες πόλεις. Οι σύλλογοι ανά την Ελλάδα προσφέρουν μεγάλο έργο. Ήταν σημαντικό να υπάρξει μια συλλογική φωνή διεκδίκησης και στον τόπο μας. Ξεκινήσαμε τον σύλλογο τον Νοέμβριο και αυτή τη στιγμή έχουμε συγκεντρωθεί περίπου 100 άτομα. Θα γίνουμε πολύ περισσότεροι καθώς βλέπω ότι υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση.

    Ο καρκίνος είναι μια αρρώστια που έχει δαιμονοποιηθεί. Οι περισσότεροι την αποκαλούν «επάρατη νόσο» ή «παλιοαρρώστια».

    Όντως. Είναι κάτι πάνω στο οποίο πρέπει να δουλέψουμε. Δεν είμαστε ένοχοι για κάτι. Είναι μια αρρώστια όπως πολλές άλλες που μαστίζουν την εποχή μας. Από καρδιακή προσβολή πεθαίνουν καθημερινά. Πρέπει να αποβάλλουμε το στίγμα του καρκινοπαθούς και πρώτα απ’ όλα εμείς οι ίδιοι οι καρκινοπαθείς. Στις συναντήσεις που κάνουμε, συνειδητοποιούμε πόσοι πολλοί είναι δίπλα μας που αγωνίζονται κι αυτοί, μοιραζόμαστε εμπειρίες, φόβους, συναισθήματα. Οπότε απελευθερωνόμαστε και οι συζητήσεις είναι ανακουφιστικές. Δεν είμαστε κάτι διαφορετικό. Αύριο μεθαύριο ο καθένας μπορεί να διαγνωστεί με καρκίνο. Απλώς είμαστε ασθενείς. Το μεγάλο στοίχημα με τον καρκίνο είναι να μη σε καταβάλλει ψυχολογικά. Και βέβαια θα πρέπει να καταφέρουμε να ανατραπεί η αμηχανία της κοινωνίας και ο φόβος που συνοδεύει τον καρκίνο. Εκείνο που μας αποθαρρύνει είναι ο οίκτος.

    Πώς μπορεί να βοηθήσει ο σύλλογος προς αυτή την κατεύθυνση;

    Η πρώτη και βασική μέριμνα είναι η πρόληψη. Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να επιφέρει τέτοια μείωση των κρουσμάτων καρκίνου και μείωση της θνησιμότητας από τη νόσο, από τα μέτρα που συνιστούν μία επιτυχημένη πρόληψη. Η διάγνωση αυτή καθεαυτή αποτελεί ένα τραυματικό γεγονός. Ανατρέπονται όλα. Και υπάρχει μόνο ένας δρόμος: Μονόδρομος. Να το συνειδητοποιήσεις και να το παλέψεις! Η γνώση είναι αναγκαία για την απομυθοποίηση και την κατανόηση του αντιπάλου.

    Από τους πρώτους μας στόχους είναι να κάνουμε ανοιχτές συνεδρίες ενημέρωσης και ψυχολογικής στήριξης. Ενημέρωσης από ειδικούς επιστήμονες για νέες θεραπείες και μεθόδους αντιμετώπισης της ασθένειας. Επίσης λόγω της κρίσης, είναι για πολλούς αδύνατο να πηγαίνει συνεχώς σε κάποιον ψυχολόγο. Ευτυχώς υπάρχουν εθελοντές, ψυχολόγοι , ψυχίατροι, που θα μας βοηθήσουν. Στις συνεδρίες αυτές θέλουμε να αναπτύσσουμε γενικότερα θέματα, όχι εξειδικευμένα. Θέματα όπως ο φόβος, η άρνηση, η οργή. Η οργή είναι μεγάλη ειδικά στους νέους ανθρώπους. Επιπλέον, έχουμε μια καλή συνεργασία με διάφορους συλλόγους ανά την Ελλάδα που δραστηριοποιούνται επί χρόνια και οι οποίοι έχουν και γραμμή υποστήριξης. Μέλη μας που κατέφυγαν σε τέτοιες γραμμές υποστήριξης, έχουν βοηθηθεί πολύ. Προσπαθούμε δηλαδή να φτιάξουμε ένα δίκτυο. Ευελπιστούμε να κάνουμε κι εμείς κάποια στιγμή μια τέτοια γραμμή υποστήριξης.

    Πέραν αυτού, μέσω του συλλόγου μπορεί ο καθένας να βρει δίπλα του έναν άνθρωπο που έχει περάσει τα ίδια. Από την εμπειρία του καθενός, ο επόμενος μπορεί να επιλέξει πώς θα κινηθεί. Πού να πάει, τι να κάνει, να μάθει για την όλη διαδικασία σε όλα τα επίπεδα: από το ιατρικό μέχρι το ψυχολογικό. Όταν έχεις προσωπική εμπειρία και άποψη, μπορείς να τη μεταφέρεις και να βοηθήσεις.

    Στην Ογκολογική Κλινική δεν υπάρχει δηλαδή κάποια μονάδα ψυχολογικής υποστήριξης;

    Υπήρχε παλιότερα. Οι άνθρωποι που τη στελέχωναν, όμως, πήγαν σε άλλες θέσεις, αλλού, και διαλύθηκε. Οι θέσεις δεν καλύφθηκαν ποτέ. Δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να μαθαίνει ότι έχει καρκίνο και να μην έχει ψυχολογική στήριξη. Η στήριξη της οικογένειας και των φίλων είναι σημαντική, αλλά δεν αρκεί.

    Η Ογκολογική Κλινική, γενικά,είναι μια κλινική που αντιμετωπίζει με τον ίδιο αριθμό γιατρών που είχε το 1992 πολύ περισσότερα περιστατικά. Δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση. ΟΙ γιατροί μας και οι νοσηλευτές ξεπερνούν κάθε μέρα τον εαυτό τους. Πρέπει οπωσδήποτε να ενισχυθεί η κλινική με προσωπικό.

    Ποιοι είναι οι άλλοι άμεσοι στόχοι σας;

    Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι είναι τα δικαιώματα που έχουν οι καρκινοπαθείς. Για παράδειγμα, υπάρχει σχετική νομοθεσία που προβλέπει εργασιακές και άλλου είδους απαλλαγές. Αυτά τα ζητήματα, εξίσου σημαντικά για την καθημερινότητα, δεν θα στα πει ο γιατρός. Θέλουμε να προχωρήσουμε σε μια έκδοση με όλα όσα προβλέπονται για τους ογκολογικούς ασθενείς. Ένα πολύ βασικό ζήτημα είναι επίσης η μετακίνηση των ασθενών. Στα Γιάννενα έρχονται από την Κέρκυρα ασθενείς για ακτινοθεραπεία για μέρες. Κι αυτοί οι άνθρωποι πληρώνουν για τη διαμονή τους σε κάποιο ξενοδοχείο. Ή ασθενείς που κάνουν χημειοθεραπεία, και που δεν έχουν να ξαπλώσουν κάπου για λίγη ώρα πριν ταξιδέψουν. Είναι αρκετά τα θέματα, στα οποία χρειάζεται οργανωμένη πίεση από όλους μας.

    Πώς βιώσατε εσείς την εμπειρία του καρκίνου;

    Είπα εξαρχής ότι έχω καρκίνο. Ίσως με βοήθησε το γεγονός ότι δουλεύω στο νοσοκομείο (σ.σ. στο διοικητικό κομμάτι) και ήμουν εξοικειωμένη. Έβλεπα φίλους και γνωστούς να παλεύουν με την αρρώστια, αλλά και σε στατιστικό επίπεδο τα νούμερα να αυξάνονται. Το σημαντικό είναι να μην πέφτεις ψυχολογικά. Ακόμα και η διαδικασία της χημειοθεραπείας που είναι δύσκολη αλλά όχι όσο περιγράφεται, είναι κάτι που αντέχεται, που ξεπερνιέται. Ξεκινάς τον αγώνα και συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις περιθώρια να σκεφτείς, γίνεσαι στρατιώτης στη θεραπευτική διαδικασία. Η όλη εμπειρία σε αλλάζει και αρχίζεις σιγά σιγά να δίνεις προτεραιότητα στον εαυτό σου και να βλέπεις διαφορετικά τη ζωή. Υπάρχουν δύσκολες ημέρες όμως τις καλές τις εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο…



    Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

    Ο Σύλλογος Ασθενών με Νεοπλασία, Φίλων και Οικογενειών «Είμαστε Μαζί» θα πραγματοποιήσει την πρώτη του εκδήλωση στις 7 Απριλίου, στις 20:00, στον πολιτιστικό πολυχώρο «Δημήτρης Χατζής», στα παλιά σφαγεία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, το καλωσόρισμα θα κάνει η αντιπρόεδρος Φανή Αναγνώστου-Κουμπλομάτη, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει η Αφροδίτη Κατσαράκη («Η αναγκαιότητα ίδρυσης του Συλλόγου «Είμαστε Μαζί»). Ομιλητές θα είναι ο Γιώργος Πενθερουδάκης, αναπληρωτής καθηγητής Ογκολογίας και διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων («Καρκίνος τι είναι και γιατί υπάρχει – Μια δαρβινική προσέγγιση») και η Κατερίνα Κώτση, διευθύντρια ΕΣΥ Ψυχιατρικής Κλινικής Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, η Βάσω Σιαφάκα, επίκουρη καθηγήτρια Ψυχολογίας του ΤΕΙ Ηπείρου, και ο Κώστας Χρήστου, ψυχίατρος («Ψυχολογικές διεργασίες στον καρκίνο: Συν-ομιλώντας για την ασθένεια»). Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους ομιλητές. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

    περισσότερα
  • 05
    ΜΑΡ
    2017

    Πάλεψε δύο φορές σκληρά με τον καρκίνο και τον νίκησε!

    Η Μαρία Κρητικού, είναι μια μαχήτρια της ζωής. Πάλεψε με τον καρκίνο δύο φορές και βγήκε νικήτρια, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της θεραπείας της πριν από περίπου έναν μήνα. Στην συνέντευξή της προς την «δημοκρατική» παραδίδει μαθήματα...

    περισσότερα
  • 22
    ΟΚΤ
    2016

    Χρειάζεται ψυχραιμία και χαμόγελο για να ζήσεις με τον...

    Ο καρκίνος είναι μια κάπως αφηρημένη έννοια μέχρι να σου χτυπήσει την πόρτα. Συνήθως σκέπτεσαι ότι δεν θα συμβεί σε εσένα και χάνεις κυριολεκτικά την γη κάτω από τα πόδια σου όταν οι εξετάσεις σου μοιάζουν καλές και ο γιατρός σου είναι...

    περισσότερα
  • 16
    ΟΚΤ
    2016

    «Σήμερα θα σου πω μια ιστορία. Πέρασα καρκίνο μαστού»

    Πριν λίγες μέρες συνάντησα μία φίλη που είχα μήνες να δω. Μιλήσαμε για τα παιδιά μας, τις δουλειές μας, τον ελάχιστο προσωπικό χρόνο που μας έχει απομείνει, της περιέγραψα πώς είναι πλέον η καινούρια μας καθημερινότητα στο σπίτι με το...

    περισσότερα
  • 03
    ΙΟΥΝ
    2016

    Κόσμος χωρίς χρήματα για τις χημειοθεραπείες, απεβίωσε...

    Χωρίς φάρμακα, με αναβολές, καθυστερήσεις και δανεικά λεφτά, οι Έλληνες καρκινοπαθείς προσπαθούν να επιζήσουν σε ένα σύστημα υγείας απάνθρωπο και διαλυμένο. «Όλη σου η ζωή αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη και το μόνο που...

    περισσότερα
  • 30
    ΜΑΡ
    2016

    Γκάφα ολκής με τις προσλήψεις ακτινοθεραπευτών...

    Ανακοίνωσαν 11 προσλήψεις ακτινοφυσικών, ραδιολόγων ακτινολόγων, τεχνολόγων ακτινολόγων σε έξι νοσοκομεία που δεν έχουν τμήματα Ακτινοθεραπείας! Μοιάζει απίστευτο και όμως είναι αληθινό και ταυτόχρονα τρομακτικό, καθώς αποκαλύπτεται...

    περισσότερα
  • 14
    ΜΑΡ
    2016

    Και δέκα ζωές να είχα δεν θα μου έφταναν...

    Πέντε χρόνια μετά την επιτυχημένη μεταμόσχευση μυελού των οστών του μικρού Μιχάλη Μπούκλα, που ήταν η "αιτία" που η μαμά του κ. Κατερίνα Παπαχατζή δημιούργησε τον Σύλλογο «Ροδαυγή», η ίδια μαζί με τον γιό της μίλησε ξανά στη "Ροδιακή"...

    περισσότερα
  • 21
    ΦΕΒ
    2016

    Μια Κύπρια ζωγράφος φτιάχνει το πορτραίτο της...

    «Να πάρω πινέλα, μπογιές και να ζωγραφίσω τη Χριστίνα μετά την επέμβαση...». Έστω κι αν η ίδια δεν έχει περάσει από αυτή τη διαδικασία, αποφάσισε εντούτοις να βάλει (κατ’ αυτό τον τρόπο) τον εαυτό της στη θέση των γυναικών που πέρασαν απ’ τη σκληρή εμπειρία της «μαστεκτομής» και αργότερα από την προσπάθεια μάλλον να συνηθίσουν την εικόνα αυτή.

    περισσότερα
  • 07
    ΦΕΒ
    2016

    Στην Κύπρο απέλυσαν ασθενή με καρκίνο επειδή νόσησε...

    Μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook η Μαρία από την Κύπρο, μοιράστηκε την άδικη μεταχείριση που δέχτηκε από την εταιρεία όπου εργαζόταν μόλις επέστρεψε πίσω στην εργασία της μετά από ένα χρόνο που πάλευε με τον καρκίνο...

    περισσότερα
  • 04
    ΦΕΒ
    2016

    Επαν-εκτιμώντας τη ζωή μετά τον καρκίνο...

    Ο καρκίνος είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας που παρατηρούνται σήμερα στις αναπτυγμένες χώρες. Οι στατιστικές δείχνουν ότι αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά τις καρδιοπάθειες. Στη φαντασία, των ανθρώπων όμως, είναι η...

    περισσότερα
  • 27
    ΙΑΝ
    2016

    Στο Αλεξάνδρα ιατροί και τεχνολογία κάνουν το παν...

    ειμωνιάτικο πρωινό και στη λεωφόρο Κηφισίας όλα κυλούν κανονικά. Για να φτάσεις στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» θα προσπεράσεις άλλα δύο νοσοκομεία στη διαδρομή σου, το Αιγινήτειο και το Αρεταίειο. Θα δεις γιατρούς να κάνουν το διάλειμμά τους στα παρακείμενα καφέ, συγγενείς να έχουν έρθει για να επισκεφθούν ασθενείς, ενώ στους διαδρόμους κόσμος συνεχώς πάει κι έρχεται. Για τους περισσότερους είναι μια συνηθισμένη μέρα, για κάποιους άλλους αποτελεί την καθημερινότητά τους, όμως υπάρχουν και αυτοί που η μέρα τους θα καταλήξει διαφορετική. Η επίσκεψή μας στο «Αλεξάνδρα» αφορά το τμήμα του Ακτινολογικού και της ξεχωριστής δουλειάς που γίνεται εκεί πάνω στο ακανθώδες θέμα του καρκίνου του μαστού. Μας υποδέχεται ο εκτελών χρέη διοικητή του νοσοκομείου, συντονιστής διευθυντής του Ακτινολογικού Εργαστηρίου και διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας, δρ. Αθανάσιος Χαλαζωνίτης. Ενδεικτικά, να αναφέρουμε ότι στην Ελλάδα ο καρκίνος του μαστού εντοπίζεται κάθε χρόνο σε 4.500 γυναίκες. Παρόλο που οι περισσότερες γυναίκες αδιαφορούν, διότι θεωρούν ότι είναι κάτι που δεν τις αφορά, στατιστικά οι έρευνες έχουν δείξει ότι 1 στις 8 γυναίκες θα παρουσιάσει καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της, ενώ πάνω από το 70% του συνόλου των γυναικών με καρκίνο του μαστού δεν διαθέτουν οικογενειακό ιστορικό. Το σημαντικό είναι ότι οι ιατρικές εξελίξεις στη διάγνωση και αντιμετώπιση της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου έχουν προχωρήσει και πλέον πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με επιτυχία, αρκεί να επικρατούν τα κριτήρια της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης. Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται και η εξαιρετικής σημασίας συμβολή του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», ενός δημόσιου νοσοκομείου που διαθέτει άρτιες υποδομές και γνωρίζουν ελάχιστοι, καθώς προσφέρει υπηρεσίες που θα ζήλευαν πολλά ιδιωτικά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Ο κ. Χαλαζωνίτης είναι διευθυντής στο Ακτινολογικό Τμήμα επτά χρόνια και η συζήτησή μας ξεκινά κατευθείαν από τα δυνατά χαρτιά που διαθέτει το νοσοκομείο και έχει να υπερηφανεύεται γι' αυτά. «Κυριότερο απ' όλα είναι ο ψηφιακός μαστογράφος, ο οποίος έχει τη δυνατότητα της ψηφιακής μαστογραφίας διπλού φάσματος με ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικού μέσου και αφαιρετική τεχνική (CESM) και αποτελεί χορηγία του Ιδρύματος Νιάρχου. Δεν μιλάμε για κάτι πειραματικό αλλά για κάτι που χρησιμοποιείται σε κέντρα μαστού σε Ευρώπη και Αμερική. Να επισημάνουμε ότι δεν αφορά όλες τις γυναίκες, αλλά κατηγορίες όπως γυναίκες με πυκνό μαστό που δεν μπορεί να εντοπίσει η μαστογραφία, δηλαδή αναφερόμαστε σε ποσοστά ακρίβειας 45%, άρα πολύ χαμηλή εντόπιση. Γυναίκες με εύρημα διφορούμενο –είναι ή δεν είναι καρκίνος– και γυναίκες που ήδη έχουν χειρουργηθεί και παρακολουθούμε τις ουλές. Τέλος, γυναίκες που για κάποιον λόγο σε άλλη εξέτασή τους έχει βρεθεί κάτι ύποπτο. Η αρχή του είναι ότι μπορεί να απεικονίζει τα νέα αγγεία του καρκίνου και για να το κάνουμε πλήρως αντιληπτό αυτό θα σας πω ένα παράδειγμα: πείτε ότι έχουμε ένα τραπέζι πάνω στο οποίο έχουμε στρώσει ένα τραπεζομάντιλο μαζί με τα σερβίτσια. Αν έχουμε στο τραπέζι ένα σπασμένο πιάτο, τότε, ταχυδακτυλουργικά, με το CESM εγώ τραβάω το τραπεζομάντιλο με όλα τα υπόλοιπα σερβίτσια, εκτός από το σπασμένο πιάτο. Έτσι, βλέπω το σπασμένο πιάτο και το περίγραμμα του τραπεζιού. Γιατί το κάνουμε αυτό; Διότι τα κακοήθη αγγεία φωτίζονται μόνο στο σπασμένο πιάτο και, επομένως, αφαιρώ όλα τα φυσιολογικά. Αυτή, λοιπόν, είναι η αφαιρετική τεχνική, που είναι και το μεγαλείο αυτού του μηχανήματος. Επίσης, ανακαλύπτουμε καρκίνους που έχουν διάμετρο ενός χιλιοστού, ενώ, για να συγκρίνετε μεγέθη, η μαγνητική βρίσκει καρκίνους με τρία χιλιοστά και πάνω. Στη συνέχεια έχουμε τις τοπικές υποτροπές που μπορεί να παρατηρήσουμε σε έναν πυκνό μαστό. Ας δώσουμε κι εδώ ένα παράδειγμα: έχουμε έναν συννεφιασμένο ουρανό που τον παρομοιάζουμε με τον πυκνό μαστό και ακούμε ένα αεροπλάνο, αλλά δεν το βλέπουμε και άρα δεν ξέρουμε από πού έρχεται. Αυτό το σύστημα μας δίνει τη δυνατότητα να αφαιρέσουμε τα σύννεφα, να ακούσουμε το αεροπλάνο αλλά και να το δούμε. Επομένως, αυξάνω τη διακριτική ικανότητα από 45% σε 93%, μιλάμε για κάτι απίστευτο. Αξίζει να σας πω ότι από το 2011 έχουμε εξετάσει 1.200 γυναίκες, εκ των οποίων οι 400 δεν χειρουργήθηκαν. Από τις 400, οι 150 είχαν μετεγχειρητικές ουλές και οι 250 είχαν πυκνούς μαστούς (τα σύννεφα), άρα ακρίβεια 93%, δηλαδή τελικά δεν χρειάστηκαν την περαιτέρω μαγνητική ή βιοψία. Στις υπόλοιπες 800 που είχαν ύποπτα ευρήματα, οι 720 είχαν καρκίνο. Από αυτές, οι 80 είχαν καρκίνο και στον άλλο μαστό, άρα, και να είχαν χειρουργηθεί, δεν θα ήξεραν ότι υπάρχει καρκίνος και στον άλλο μαστό, συνεπώς τις σώσαμε. Στις 80 πέσαμε έξω, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι από το σύνολο υπήρχαν 25 γυναίκες στις οποίες ο καρκίνος δεν φαινόταν με καμία άλλη μέθοδο, άρα θα είχαν χαθεί. Η διαδικασία είναι πολύ απλή, διαρκεί λίγο παραπάνω από μια απλή ψηφιακή μαστογραφία, δεν χρειάζεται προετοιμασία και απλώς, για λόγους ασφαλείας, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή αλλεργία, ζητάμε μια τιμή κρεατινίνης. Τα αποτελέσματα τα δίνουμε την ίδια μέρα, το πολύ την επομένη, ενώ παρέχουμε οκτώ φιλμ και ένα CD, εάν το ζητήσει η ασθενής, και, φυσικά, πλήρη διάγνωση με προτεινόμενες ενέργειες. Ποιο είναι το μόνο αγκάθι; Ότι στον ΕΟΠΥΥ δεν υπάρχει τιμολόγηση γι' αυτή την εξέταση και δυστυχώς χρειάζεται κάποιος να δώσει 45 ευρώ για την απλή μαστογραφία ή 65 ευρώ για το CESM. Είναι ευκαιρία μέσω του εντύπου σας να πιέσουμε, ώστε αυτή η εξέταση να γίνεται εντελώς δωρεάν. Αντιλαμβάνεστε ότι εμείς δεν μπορούμε να μην τη χρεώνουμε, διότι μετά θα μας κατηγορήσουν ότι τα πήραμε εμείς» τονίζει. 1 στις 8 γυναίκες θα παρουσιάσει καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της, ενώ πάνω από το 70% του συνόλου των γυναικών με καρκίνο του μαστού δεν διαθέτουν οικογενειακό ιστορικό. «Το δεύτερο σημαντικό που κάνουμε στο "Αλεξάνδρα" είναι η ελαστογραφία, ένα εξειδικευμένο υπερηχογράφημα στο οποίο ελέγχεται με τέσσερις μετρήσεις η σκληρότητα της βλάβης. Ανάλογα με την περίπτωση, ο πρώτος χτύπος είναι καρκίνος, ο δεύτερος χτύπος είναι τίποτα και ο μεσαίος είναι η παρακολούθηση. Το μηχάνημα αυτό αγοράστηκε με πόρους του νοσοκομείου και χρησιμεύει ώστε να κατευθύνεις τη γυναίκα είτε να μην κάνει τίποτα είτε να κάνει βιοψία. Γλιτώνεις, κατ' ουσίαν, άσκοπες βιοψίες, άρα μειώνεις και το κόστος στις παροχές υγείας. Οι γυναίκες που έχουν καρκίνο του μαστού στην πλειονότητά τους ανήκουν στις ηλικίες από 40 έως 60 ετών. Άρα, μιλάμε για μάχιμες γυναίκες, στις οποίες πρέπει, με τη μικρότερη δυνατή ταλαιπωρία, να πω αν έχουν ή όχι καρκίνο, χωρίς να χρειαστεί να τις βγάλω από την κοινωνία ή την οικογένειά τους. Δυστυχώς, ούτε και αυτή είναι τιμολογημένη και στοιχίζει 40 ευρώ, ενώ να πούμε ότι εδώ δεν χρειάζεται καμία προετοιμασία» επισημαίνει ο κ. Χαλαζωνίτης. Tο τρίτο σημαντικό που κάνουμε είναι η τοποθέτηση συρμάτινου οδηγού για ακριβή προεγχειρητική εντόπιση της βλάβης του μαστού. Φανταστείτε μια μπάλα και η βλάβη να είναι στο εσωτερικό της, πώς μπορείς να τη βρεις; Βάζουμε, λοιπόν, αυτόν το συρμάτινο οδηγό, ανοίγουν δύο αγκίστρια, καθηλώνονται μέσα στη βλάβη και την άλλη μέρα ο χειρουργός ακολουθεί τον συρμάτινο οδηγό –για να το πούμε λίγο περιγραφικά– και βγάζει αυτό που χρειάζεται. Το κόστος είναι στα 110 ευρώ μόνο και μόνο γιατί το υλικό είναι ακριβό αλλά και γιατί και εδώ δεν υπάρχει τιμολόγηση από τον ΕΟΠΥΥ. Στα ιδιωτικά, η συγκεκριμένη τεχνική κοστίζει 3ΟΟ ευρώ περίπου. Όπως αντιλαμβάνεστε, υπάρχει κόσμος που δεν γνωρίζει ότι διαθέτουμε τέτοια μηχανήματα, επειδή εμείς δεν είμαστε ιδιωτικό νοσοκομείο, ώστε να επιζητούμε τη διαφήμιση. Απλώς να τονίσουμε ότι το Ίδρυμα Νιάρχος, για να μας δώσει τη χορηγία για την ψηφιακή μαστογραφία διπλού φάσματος, σύγκρινε τη δουλειά μας με το Αντικαρκινικό Ινστιτούτο της Νέας Υόρκης» υπογραμμίζει. Όπως αντιλαμβάνεστε, υπάρχει κόσμος που δεν γνωρίζει ότι διαθέτουμε τέτοια μηχανήματα, επειδή εμείς δεν είμαστε ιδιωτικό νοσοκομείο, ώστε να επιζητούμε τη διαφήμιση... Φωτο.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO Σ τη συνέχεια ο κ. Χαλαζωνίτης μου υπενθυμίζει ότι ο Οκτώβριος είναι ο μήνας κατά του καρκίνου του μαστού και πως για δεύτερη συνεχή χρονιά εξέτασαν στο νοσοκομείο, εντελώς δωρεάν για μια ολόκληρη εβδομάδα και το Σάββατο, όσες γυναίκες ήθελαν να έρθουν να εξεταστούν. «Μιλάμε για 60 με 70 γυναίκες την ημέρα και, φυσικά, αναφερόμαστε περισσότερο σε άνεργες γυναίκες ή γυναίκες που δεν έχουν να δώσουν τα 45 ευρώ. Μας αρκεί ένα παραπεμπτικό του ΕΟΠΥΥ ώστε να μην υπάρχει πρόβλημα» λέει. «Αν κάποια γυναίκα έρθει στο νοσοκομείο και δεν έχει αυτά τα 45 ή 65 ευρώ, τι θα κάνετε;» τον ρωτώ. «Πάντως, εμείς, χωρίς να θέλουμε να υπερηφανευτούμε, έχουμε τη δυνατότητα να γράψουμε κάποια εξέταση δωρεάν, για παράδειγμα σε περιπτώσεις του Κοινωνικού Ιατρείου στο Ελληνικό ή του Ιατρείου των Προσφύγων. Παρεμπιπτόντως, με το προσφυγικό έχουν αυξηθεί τα περιστατικά που δεχόμαστε και, χαρακτηριστικά, αυτές τις μέρες έχουμε μια γυναίκα από τη Συρία στο "Αλεξάνδρα", 33 ετών, το μωρό της είναι τριών μηνών, κι έχει καρκίνο του μαστού. Φυσικά, όσα σας προανέφερα τα έκανε όλα δωρεάν και θα χειρουργηθεί και στο νοσοκομείο. Όταν βλέπω ή διαβάζω μόνο για περιπτώσεις που γιατροί πήραν φακελάκι, εκνευρίζομαι. Εγώ δεν έχω πάρει πότε φακελάκι, 2.100 ευρώ είναι ο μισθός μου και δηλώνω ότι είμαι μια χαρά. Πράγματι, κάποιοι σκέφτονται αλλιώς και παίρνουν φακελάκι, αλλά δεν μπορεί να μας παίρνει όλους η μπάλα» απαντά. Μπορεί να κατηγορεί ο κόσμος τα εθνικά νοσοκομεία, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ανθρώπινο πρόσωπο του συστήματος υγείας. Αν βρεθείτε στο εξωτερικό, θα δείτε ότι υπάρχει κόσμος που πεθαίνει έξω από τα νοσοκομεία. Του ζητώ να μου πει ένα μεγάλο θετικό κι ένα μεγάλο αρνητικό για το σύστημα υγείας. «Υπηρετώ το σύστημα υγείας από το 1996 και ήταν μια συνειδητή επιλογή. Το θετικό είναι ότι επιτρέπει σε όλους να χτυπήσουν μια πόρτα και να τη βρουν ανοιχτή. Μπορεί να κατηγορεί ο κόσμος τα εθνικά νοσοκομεία, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ανθρώπινο πρόσωπο του συστήματος υγείας. Αν βρεθείτε στο εξωτερικό, θα δείτε ότι υπάρχει κόσμος που πεθαίνει έξω από τα νοσοκομεία. Στην Ελλάδα θα βγει ο τραυματιοφορέας και θα τον φέρει μέσα. Το αρνητικό είναι ότι δεν υπάρχει αξιολόγηση. Έχω περάσει όλες τις βαθμίδες, έφτασα στην ανώτερη και δεν με έχει αξιολογήσει ποτέ κανείς. Αξιολογήθηκα για να ανέβω βαθμίδα, δεν αξιολογήθηκα για το έργο μου στην κάθε βαθμίδα. Οκτώμισι πας στο νοσοκομείο, δέκα πας ή δεν θα πας καθόλου; Ποιος θα σου πει κάτι; Ας μας αξιολογήσουν όλους, αλλά ταυτόχρονα να συνδεθούν τα κριτήρια με τις αποδοχές» υποστηρίζει. Ο καρκίνος είναι η μεγαλύτερη ασθένεια της εποχής. Τι τον έχει διδάξει η εμπειρία του και ποια εικόνα δεν θα ξεχάσει ποτέ; «Είναι καρκίνοι και καρκίνοι, αν έχεις έγκαιρη διάγνωση, έχεις 98,6% ποσοστό επιβίωσης. Τι είναι, λοιπόν, πιο επικίνδυνο, η γρίπη ή ο καρκίνος; Ακούγεται ακραίο, αλλά είναι αλήθεια. Η εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι ο πατέρας μιας 23χρονης κοπέλας όταν έμαθε ότι η κόρη του έχει καρκίνο του μαστού. Εμείς οι ακτινολόγοι πρώτα βλέπουμε τις εξετάσεις και στη συνέχεια τον ασθενή, ώστε να του ανακοινώσουμε τα αποτελέσματα. Αυτά τα πέντε βήματα που έκανα για να βγω από το δωμάτιο γνωμάτευσης και να πάω σε αυτούς μου φάνηκαν χρόνια. Να πεις σε μια οικογένεια ότι "σας καταστρέφω". Είναι κάτι που δεν το ξεπερνάς» λέει. Στην Ελλάδα απλώς λειτουργούμε ευκαιριακά: εάν το θυμηθώ, αν μου το πει ο γιατρός και αν έχω τα 45 ευρώ, θα πάω.. Φωτο.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO Γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχει η κουλτούρα της πρόληψης; «Δεν είναι θέμα της Ελληνίδας το ότι φοβάται και δεν πάει να εξεταστεί. Σκεφτείτε ότι στη Νορβηγία, που έχει το καλύτερο σύστημα υγείας, στα γενέθλια της γυναίκας έρχεται μήνυμα στο κινητό που της λέει «πήγαινε κάνε εξέταση στον μαστό» και την πληρώνει το κράτος, γιατί πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο. Στην Ελλάδα απλώς λειτουργούμε ευκαιριακά: εάν το θυμηθώ, αν μου το πει ο γιατρός και αν έχω τα 45 ευρώ, θα πάω». Ο κ. Χαλαζωνίτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χαλάνδρι, σε ιατρικό οικογενειακό περιβάλλον, αφού και ο πατέρας του ήταν γιατρός, και τελείωσε την Ιατρική Σχολή Αθηνών. Τι του δίνει ακόμα ελπίδα, τον ρωτώ, λίγο πριν τον αποχαιρετήσω. «Ελπίδα μου δίνει το γεγονός ότι υπάρχουν τμήματα του νοσοκομείου που συγκρίνονται με τα καλύτερα του εξωτερικού, είναι οι ηλιαχτίδες μέσα στο μουντό τοπίο. Το ζήτημα είναι να τα κάνουμε σημαιοφόρους, ώστε να ακολουθήσουν και οι άλλοι. Γι' αυτό και δεν θα έφευγα ποτέ από την Ελλάδα, το θεωρώ ένδειξη δειλίας. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε την πολιτεία και όχι η πολιτεία εμάς. Τα τελευταία χρόνια όλα εκφυλίστηκαν και αλλάξαμε. Τώρα ήρθε η στιγμή τα αριστεία να τα κάνουμε πόρους αντίστασης, αλλιώς θα βυθιστούμε. Ξέρετε, πήγα σε ένα σπίτι το βράδυ της Πρωτοχρονιάς και όταν μπήκα μέσα, με πλησίασε και με χαιρέτησε μια γυναίκα. Γυρίζει και μου συστήνεται, αλλά δεν τη γνώρισα. Μου υπενθυμίζει ότι είχε έρθει στο νοσοκομείο, της είχαμε βρει καρκίνο σε αρχικό στάδιο, τελικά σώθηκε και είναι μια χαρά. Αυτό το γεγονός στη ζυγαριά της ζωής μου πάει πολύ ψηλά. Είναι το μεγαλύτερο εφόδιο που δεν συγκρίνεται με τίποτα. Γι' αυτό, λοιπόν, μην αφήσουμε την κρίση να μας πάρει από κάτω». Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, Β. Σοφίας 80, www.hosp-alexandra.gr 1 Πηγή: www.lifo.gr

    περισσότερα
istanbul travesti
trv istanbul t3